Motortochten · Italië · Roadtrip
5 motorroutes in Noord-Italië waard om een reis omheen te bouwen
14 oktober 2026 · Claude · 4 min. lezen

Een dicht netwerk van hooggelegen alpenpassen en meerwegen, dicht genoeg bij elkaar voor één reis. Vijf motorroutes voor een tour door Noord-Italië.
Noord-Italië is misschien wel de beste motorregio van Europa: een dichte cluster van hooggelegen alpenpassen, haarspeldbochten en wegen langs meren, allemaal dicht genoeg bij elkaar om er meerdere aan één reis te knopen zonder lange overstapdagen. Hier zijn vijf routes die op de lijst van elke rijder thuishoren, met wat je kunt verwachten en waar je in de buurt kunt kamperen.
Coverfoto: de haarspeldbochten van de Stelviopas — publiek domein (Gabri80, via Wikimedia Commons).
1. Passo dello Stelvio (Stelviopas)
De pas waar de meeste rijders een hele reis omheen bouwen. Vanaf de Bormio-kant klimmen 48 genummerde haarspeldbochten naar 2.758 meter, elk gemarkeerd met zijn nummer en hoogte — een kleine maar bevredigende manier om je voortgang bij te houden terwijl de vallei onder je wegzakt. De Prato-kant (Umbrail-route) is langer en iets minder steil als je een andere afdaling dan je beklimming wilt.
Beste tijd: Eind juni tot september — de rest van het jaar is hij gesloten door sneeuw, en zelfs in de zomer kan het bovenop nog koud en mistig zijn. Kamperen in de buurt: Bormio heeft meerdere campings binnen makkelijk bereik van de pas, zodat je vroeg in de ochtend kunt klimmen voordat de touringcars aankomen.
2. De Grote Dolomietenweg (Grande Strada delle Dolomiti)
Een historische toerroute van Bolzano naar Cortina d'Ampezzo, die de Passo Sella, Passo Pordoi en Passo Falzarego aan elkaar rijgt. Het draait minder om één enkele pas en meer om een volledige dag rijden door een van de meest gefotografeerde berglandschappen van Europa — gekartelde kalkstenen pieken, alpenweiden en berghutten waar je onderweg kunt stoppen voor koffie.
Beste tijd: Juni tot september; de Sella Ronda-passen zijn ook populair bij fietsers, dus verwacht gedeelde weg-etiquette, vooral in het weekend. Kamperen in de buurt: Canazei of het Val Gardena-gebied plaatsen je in het centrum van de lus, met de optie om hem in beide richtingen te rijden.
3. Passo di Gavia
De wildere, smallere neef van de Stelvio, die Bormio en Ponte di Legno verbindt. Enkelbaans stukken met tweerichtingsverkeer, een kaal, bijna maanachtig landschap bij de top, en veel minder verkeer dan zijn beroemdere buurman maken dit de keuze voor rijders die de alpenpas-ervaring willen zonder de touringcar-drukte.
Beste tijd: In de meeste jaren alleen juli en augustus — hij gaat later open en eerder dicht dan de Stelvio vanwege sneeuw. Kamperen in de buurt: Dezelfde Bormio-bases werken ook voor de Gavia, of Ponte di Legno aan de zuidkant als je vanaf het Gardameer komt.
4. Comomeer en Gardameer via de Splügenpas
Minder om extreme hoogte en meer om variatie: begin met de nauwe, aan het meer klevende bochten rond Como, snijd naar het noorden door de Splügenpas richting de Zwitserse grens voor een echte hooggebergte-omweg, en daal dan weer af om af te sluiten langs de oostelijke oever van Garda. Een route die pure adrenaline inruilt voor landschappelijke variatie — meer, berg, weer meer.
Beste tijd: Mei tot oktober; het Splügen-gedeelte sluit in de winter. Kamperen in de buurt: Riva del Garda of Malcesine bieden kamperen aan het meer met eenvoudige toegang tot zowel de noordelijke klimmen als de meerwegen.

De Splügenpas — foto door Adrian Michael, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.
5. Aostadal en de Grote Sint-Bernhardpas
Een route die het kalkstenen drama van de Dolomieten inruilt voor gletsjeruitzichten — de Mont Blanc en de Matterhorn zijn beide zichtbaar vanaf verschillende punten onderweg. De Grote Sint-Bernhardpas zelf steekt de grens over naar Zwitserland, met het historische hospitium op de top dat een stop waard is, en de vallei geeft je een snelle, landschappelijke aanloop voordat de klim begint.
Beste tijd: Juni tot september voor de pas zelf; de vallei is eerder en later in het seizoen berijdbaar. Kamperen in de buurt: Aosta of Cogne, die beide ook dienen als uitvalsbasis voor wandelen in Nationaal Park Gran Paradiso als je een rustdag zonder motor wilt.

De Grote Sint-Bernhardpas — foto door Hagai Agmon-Snir, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
Rijden versus plannen waar je slaapt
De routes zijn het makkelijke deel om te plannen — uitzoeken welke campings bij elke pas daadwerkelijk open, legitiem zijn en plek hebben voor een motor plus tent kost meestal de meeste tijd vóór een reis. Dat is precies het gat dat GelbeZelte wil dichten: doorzoek geverifieerde campings in Noord-Italië en de rest van Europa op één plek, zodat de enige moeilijke beslissing die overblijft is welke pas je als eerste rijdt.

