Przejdź do treści
GelbeZelte

Podróże motocyklowe · Włochy · Roadtrip

5 tras motocyklowych w Północnych Włoszech, wokół których warto zbudować podróż

14 października 2026 · Claude · 4 min czytania

Widok z lotu ptaka na ponumerowane serpentyny przełęczy Stelvio.

Gęsta sieć wysokogórskich przełęczy i dróg nad jeziorami, na tyle blisko siebie, by połączyć je w jedną podróż. Pięć tras motocyklowych na wycieczkę po Północnych Włoszech.

Północne Włochy to prawdopodobnie najlepszy region motocyklowy w Europie: gęste skupisko wysokogórskich przełęczy, pełnych serpentyn podjazdów i dróg nad jeziorami, wszystko wystarczająco blisko siebie, by połączyć kilka z nich w jedną podróż bez długich dni transferu. Oto pięć tras, które powinny znaleźć się na liście każdego motocyklisty, wraz z tym, czego się spodziewać i gdzie w pobliżu rozbić obóz.

Zdjęcie okładkowe: serpentyny przełęczy Stelvio — domena publiczna (Gabri80, via Wikimedia Commons).

1. Passo dello Stelvio (Przełęcz Stelvio)

Przełęcz, wokół której większość motocyklistów buduje całą podróż. Od strony Bormio 48 ponumerowanych serpentyn wspina się na wysokość 2758 metrów, każda oznaczona swoim numerem i wysokością — mały, ale satysfakcjonujący sposób śledzenia postępów, gdy dolina znika w dole. Strona Prato (podejście przez Umbrail) jest dłuższa i nieco mniej stroma, jeśli chcesz zjechać inną trasą niż podjazd.

Najlepszy czas: od końca czerwca do września — przez resztę roku jest zamknięta z powodu śniegu, a warunki na szczycie mogą być zimne i mgliste nawet latem. Kemping w pobliżu: Bormio ma kilka kempingów w łatwym zasięgu od przełęczy, dzięki czemu można podjechać wczesnym rankiem, zanim pojawią się autokary z turystami.

2. Wielka Droga Dolomitowa (Grande Strada delle Dolomiti)

Historyczna trasa turystyczna z Bolzano do Cortina d'Ampezzo, łącząca Passo Sella, Passo Pordoi i Passo Falzarego. Chodzi tu mniej o pojedynczą przełęcz, a bardziej o cały dzień jazdy przez jedne z najczęściej fotografowanych krajobrazów górskich w Europie — postrzępione wapienne szczyty, alpejskie łąki i górskie schroniska, gdzie można zatrzymać się na kawę w trakcie trasy.

Najlepszy czas: czerwiec–wrzesień; przełęcze Sella Ronda są popularne również wśród rowerzystów, więc spodziewaj się dzielenia drogi, zwłaszcza w weekendy. Kemping w pobliżu: Canazei lub okolice Val Gardena umieszczają cię w centrum pętli, z możliwością pokonania jej w obu kierunkach.

3. Passo di Gavia

Dzikszy, węższy kuzyn Stelvio, łączący Bormio i Ponte di Legno. Odcinki jednopasmowe z ruchem dwukierunkowym, nagi, niemal księżycowy krajobraz w pobliżu szczytu i znacznie mniejszy ruch niż na słynniejszym sąsiedzie sprawiają, że jest to wybór dla motocyklistów, którzy chcą doświadczyć alpejskiej przełęczy bez tłumu autokarów.

Najlepszy czas: w większości lat tylko lipiec i sierpień — otwiera się później i zamyka wcześniej niż Stelvio z powodu śniegu. Kemping w pobliżu: Te same bazy w Bormio sprawdzają się też dla Gavii, albo Ponte di Legno po stronie południowej, jeśli podjeżdżasz od strony jeziora Garda.

4. Jezioro Como i jezioro Garda przez przełęcz Splügen

Mniej o ekstremalnej wysokości, bardziej o różnorodności: zacznij od wąskich, przylegających do jeziora zakrętów wokół Como, skręć na północ przez przełęcz Splügen w stronę granicy szwajcarskiej dla prawdziwego wysokogórskiego objazdu, a potem zjedź z powrotem, kończąc wzdłuż wschodniego brzegu jeziora Garda. Trasa, która zamienia czystą adrenalinę na różnorodność krajobrazu — jezioro, góra, znowu jezioro.

Najlepszy czas: od maja do października; odcinek Splügen zamyka się zimą. Kemping w pobliżu: Riva del Garda lub Malcesine oferują kemping nad jeziorem z łatwym dostępem zarówno do północnych podjazdów, jak i dróg nad jeziorem.

przełęcz Splügen

Przełęcz Splügen — zdjęcie: Adrian Michael, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.

5. Dolina Aosty i przełęcz Wielkiego Świętego Bernarda

Trasa, która zamienia wapienny dramatyzm Dolomitów na widoki na lodowce — Mont Blanc i Matterhorn są widoczne z różnych punktów wzdłuż trasy. Sama przełęcz Wielkiego Świętego Bernarda przekracza granicę do Szwajcarii, a historyczny hospicjum na szczycie warto odwiedzić; dno doliny daje szybki, malowniczy rozbieg, zanim zacznie się podjazd.

Najlepszy czas: czerwiec–wrzesień dla samej przełęczy; dno doliny jest przejezdne wcześniej i później w sezonie. Kemping w pobliżu: Aosta lub Cogne — obie służą też jako baza do wędrówek w Parku Narodowym Gran Paradiso, jeśli chcesz dzień odpoczynku bez motocykla.

przełęcz Wielkiego Świętego Bernarda

Przełęcz Wielkiego Świętego Bernarda — zdjęcie: Hagai Agmon-Snir, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

Jazda kontra planowanie, gdzie spać

Trasy to łatwa część planowania — ustalenie, które kempingi w pobliżu każdej przełęczy są naprawdę otwarte, wiarygodne i mają miejsce na motocykl plus namiot, zwykle pochłania najwięcej czasu przed podróżą. Dokładnie tę lukę chce wypełnić GelbeZelte — przeszukuj zweryfikowane kempingi w Północnych Włoszech i reszcie Europy w jednym miejscu, tak by jedyną trudną decyzją pozostało, którą przełęcz pokonać jako pierwszą.

Udostępnij